انتقال ویروس کرونا از طریق ادرار و مدفوع

به طور کلی حضور ویروس در سایر نمونه های بیمار مانند خون، مدفوع، اشک و... ممکن است به معنای توانایی عفونت زایی شخص برای افراد دیگر جامعه باشد، هرچند این مساله هنوز در دست بررسی است. طبق تحقیقات انجام شده، بیشترین حضور ویروس در نمونه های تنفسی شامل مجاری و کیسه های هوائی ریه (۹۳ درصد)، خلط (۷۲درصد) و مجاری بینی (۶۲ درصد) دیده می شود اما در سایر نمونه ها مانند سواب حلق (۳۲درصد)، مدفوع (۲۹درصد) و خون نیز (یک درصد) حضور ویروس کرونا تایید شده است.

توجه : ما برای شما این امکان را فراهم میکنیم تا درصورتی که میخواهید آزمایش کرونا را انجام دهید بدون حضور در آزمایشگاه ها چه در تهران و چه در کرج، آن را انجام دهید. کافیست برروی لینک تست کرونا در منزل کلیک کنید.

کشف اخیر RNA SARS-CoV-2 در مدفوع باعث گمانه زنی در مورد انتقال آن از طریق مدفوع دهانی / چشمی شده است. این بررسی با هدف ارزیابی انتقادی بروز علائم گوارشی (GI) ، مقدار و عفونت SARS-CoV-2 در مدفوع و ادرار و اینکه آیا اینها در محیط های بهداشتی ، شبکه های فاضلاب ، تصفیه خانه های فاضلاب و محیط وسیع تر (به عنوان مثال رودخانه ها ، دریاچه ها و آبهای دریایی). بررسی 48 مطالعه مستقل نشان داد که اختلال عملکرد شدید دستگاه گوارش فقط در تعداد کمی از موارد COVID-19 مشهود است ، با 2 with 11٪ اسهال و 3 12 12٪ استفراغ و حالت تهوع. علاوه بر این موارد ، برخی از افراد بدون علامت ، خفیف و قبل از علامت می توانند SARS-CoV-2 RNA را در مدفوع تشخیص دهند. تخلیه مدفوع ویروس در دوره علامتی به اوج خود می رسد و می تواند برای چندین هفته ادامه داشته باشد ، اما با کاهش فراوانی در مرحله پس از علامت گذاری. SARS-CoV-2 RNA گاهی اوقات در ادرار شناسایی می شود ، اما گزارش در نمونه های مدفوع بیشتر است.

انتقال ویروس کرونا از طریق ادرار و مدفوع

فراوانی ماده ژنتیکی ویروس در ادرار (حدود 10 - 105 گرم در میلی لیتر) و مدفوع (حدود 102 - 107 گرم در میلی لیتر) بسیار کمتر از مایعات نازوفارنکس (حدود 105 - 1011 گرم در میلی لیتر) است. شواهد زیادی از تکثیر SARS-CoV-2 در روده وجود دارد و ویروس عفونی گاهاً از دو نمونه ادرار و مدفوع بازیابی شده است. سطح و قابلیت عفونی SARS-CoV-2 در استفراغ ناشناخته مانده است. در مقایسه با ویروس های روده ای منتقل شده از طریق مدفوع و دهان (به عنوان مثال نورو ویروس ، آدنو ویروس) ، احتمال انتقال SARS-CoV-2 از طریق مدفوع یا ادرار به دلیل مقادیر نسبی کمتر ویروس موجود در مدفوع و ادرار بسیار کمتر به نظر می رسد.

بیشترین خطر انتقال در محیط های بالینی و مراقبت از منزل رخ می دهد ، جایی که رسیدگی ثانویه به افراد و مواد ادرار / مدفوع اتفاق می افتد. علاوه بر این ، در حالی که ماده ژنتیکی SARS-CoV-2 RNA توسط فاضلاب قابل تشخیص است ، این سیگنال با تصفیه معمولی بسیار کاهش می یابد. تجزیه و تحلیل ما همچنین احتمال عفونت ناشی از تماس با آب آلوده به فاضلاب (به عنوان مثال شنا ، موج سواری ، ماهیگیری) یا غذا (به عنوان مثال سالاد ، صدف) بسیار کم یا قابل اغماض است که بر اساس فراوانی پیش بینی شده بسیار کم و بقای محیط محدود SARS- CoV-2 این نتیجه گیری با این واقعیت تایید می شود که ده ها میلیون مورد COVID-19 در سطح جهان اتفاق افتاده است ، اما قرار گرفتن در معرض مدفوع یا فاضلاب هرگز به عنوان یک بردار انتقال نقش نداشته است.

دفع ویروسSARS-CoV-۲  می‌تواند برای اقدامات بهداشت عمومی جهت ردیابی شیوع بیماری از طریق پایش فاضلاب برای SARS CoV-۲ مفید باشد. گزارش شده است که بیش از ۲۵۰ مرکز تصفیه خانه فاضلاب در۴۰ ایالت (آمریکا) و تعدادی دیگر از کشورها در حال انجام آزمایش فاضلاب برای SARS-CoV-۲ هستند. این نوع مطالعات که بعضی آنها را اپیدمیولوژی مبتنی بر فاضلاب (WBE) می‌نامند، به طور موفقیت‌آمیز برای ارائه هشدار زودهنگام در مورد شیوع سایر بیماری ‌ها مورد استفاده قرار گرفته است. در چندین شهر اروپایی ماده ژنتیکی این ویروس(RNA) قبل از گزارش شدن موارد محلی، در فاضلاب شهری جمع آوری شده، شناسایی شده است. همچنین، مقدار ماده ژنتیکی SARS-CoV-۲ ممکن است نشان‌دهنده شیوع واقعی این بیماری همه‌گیر باشد و تعیین میزان افزایش یا کاهش شیوع بیماری را ممکن سازد.

به طور خلاصه می‌توان گفت که ویروس SARS-CoV-۲ در مدفوع یافت شده است و احتمالا این امر می‌تواند با خطر عفونت همراه باشد. غربالگری فاضلاب و پساب می‌تواند برای شناسایی زود هنگام شیوع ۱۹-COVID در جامعه مفید باشد.